Uprawa roślin strączkowych stanowi ważny element zrównoważonego rolnictwa, ponieważ gatunki te wykazują korzystny wpływ zarówno na środowisko, jak i na funkcjonowanie agroekosystemu. Dostarczają paszy o wysokiej wartości biologicznej, bogatej w białko i składniki mineralne, a jednocześnie poprawiają żyzność gleby. Pomimo licznych korzyści ich udział w krajowej strukturze zasiewów nadal jest niewielki, co wynika z niestabilności plonowania, wrażliwości na warunki pogodowe oraz większych wymagań agrotechnicznych.
Rośliny motylkowate odgrywają kluczową rolę w płodozmianie, przede wszystkim dzięki zdolności do symbiotycznego wiązania azotu atmosferycznego. Bakterie brodawkowe, kolonizujące ich system korzeniowy, przekształcają azot cząsteczkowy w formy dostępne dla roślin, co znacząco wzbogaca glebę w ten pierwiastek i zmniejsza zapotrzebowanie na nawozy mineralne. Po dobrze prowadzonych zasiewach w glebie może pozostać znaczna ilość azotu, fosforu i potasu, co korzystnie wpływa na wzrost roślin następczych.